Datum: 24-06-2011

Isabella van Rhodos

Hoezo voorbestemd - Isabella van Rhodos
Begin juni waren mijn dochter en ik op vakantie in Rhodos. Tijdens een zoektocht naar een leuk restaurant kwamen we langs een braakliggend terrein waar we in een autowrak tussen wat vuilnis een nest pups zagen liggen. We gingen eens polshoogte nemen en er lagen zes pups.

Eén pup kroop over zijn broers en zusjes heen om ons te komen begroeten en we waren meteen verliefd, ze keek ons aan met haar mooie donkere oogjes en knabbelde zachtjes op mijn vinger. Dat is d'r, hè mam? zei mijn dochter. Snel een telefoontje naar huis om mijn man in te lichten over het "souvenir" wat we voor ogen hadden. De dagen daarna was het een heel geregel om e.e.a. rond te krijgen, alles liep gesmeerd totdat de reisorganisatie liet weten dat ze de pup niet op de vlieglijst wilden zetten.

Teleurstelling alom, wat nu, op advies van mijn man hebben we ons er bij neergelegd en zijn verder gegaan met vakantie vieren. Het liet ons toch niet echt los en wetend welk lot de pups te wachten stond gingen we nog eens kijken. Tot onze verbazing waren ze weg, dat was even schrikken, welk lot zou hen getroffen hebben.

Mijn dochter ging op onderzoek uit bij de omliggende bars, winkels en woningen en kreeg te horen dat de pups waren meegenomen door een Nederlandse mevrouw, meer informatie was er niet. Pogingen om te achterhalen wie die mevrouw was liepen op niets uit dus uiteindelijk schikten we ons in het lot dat ze weg waren maar we waren wel blij dat de pups gered waren. Een week later vlogen we terug naar Nederland, mijn man kwam ons ‘s nachts om 02.00 uur ophalen op Schiphol.

Toen we aanstalten maakten om naar de auto te gaan liep ik automatisch naar parkeerplaats P3 want ik weet niet anders dan dat daar altijd de auto staat. Nee, zei mijn man, ik sta op P2 want P3 was wegens werkzaamheden afgesloten…

Tijdens de wandeling naar P2 hoorden we hondengeblaf en gelijktijdig zagen we een mevrouw lopen met een hondje op haar arm dat wij meteen herkenden als één uit het nest van Rhodos! Achter de mevrouw liep een man met een karretje waarop twee boxen stonden waar het geblaf uitkwam. Wij vroegen of we even mochten kijken en warempel daar zat het hondje in dat wij hadden willen meenemen!

Dolenthousiast, maar ook verbaasd vroegen we wie de vrouw en de man waren. Het waren Carien en Elzo, zij waren namens stichting AAI naar Schiphol gekomen om de pups ophalen omdat zij het opvangadres voor de pups waren. De pups bleken met dezelfde vlucht te zijn meegekomen als wij…!

Wij vertelden ons verhaal waarop Carien ons uitlegde welke stappen we moesten ondernemen om de pup in huis te krijgen. Opgewonden gingen we huiswaarts en de dag erop stond volledig in het teken van bellen en mailen.

Na wat verwarring over de naam (Madonna en Isabella werden met elkaar verwisseld) was het uiteindelijke resultaat dat we op zaterdagmiddag om half zes een telefoontje kregen dat de pup, inmiddels door ons Bayle genoemd, gereserveerd was voor ons.

Alle pups moesten nog een tijdje bij Carien en Elzo blijven voor inentingen en om te kijken of ze niet ziek waren. Dolblij reden wij op de dag van ophalen naar Tilburg terug met Bayle als ons nieuw gezinslid.

Inmiddels is Bayle 10 weken bij ons en het is een geweldig lief en dankbaar hondje. Ze is erg sociaal naar andere mensen, kinderen en speelt op het uitlaatveld dolenthousiast met andere honden, van groot naar klein. Uiteraard is ze af en toe nog ondeugend en doet ze dingen die niet mogen maar het is dan ook nog een pup. Ze oogt heel tevreden en wij zijn er heel blij en gelukkig mee.

Mieke en Patricia Smits

< Terug naar het overzicht