Onze onvergetelijke held Jaap (de alleskunner)

Datum : 30-09-2026

Jaap

Jaap kwam via Stichting AAI (Animal Association International) in ons leven — hoe toepasselijk kan een naam zijn voor een hond die ieders hart wist te vertederen?

Nadat hij als pup op de website verscheen en wij door de screening kwamen, begon het wachten. Op eerste kerstdag, om tien uur ’s avonds, kwam hij na een zenuwslopende dag eindelijk aan. Toen de kennel op Schiphol uit het vliegtuig werd gereden, liet hij meteen zijn ontspannen buikje zien.Na slechts één dagelijks ongelukje was hij zindelijk, leergierig en vooral: doordrenkt met liefde.

Jaap bleek een prachtige, unieke verschijning. Uit een DNA-test die wij hebben gedaan, bleek hij een kruising te zijn tussen een Duitse herder, een Samojeed (witte husky) en een mysterieus onherleidbaar deel. Met zijn looks en goudeerlijke karakter veroverde hij iedereen: vrienden, familie én mijn moeder, die eigenlijk geen hondenmens was.

Hij bracht ons overal. Bij de agility bleek zijn spanningsboog wat kort, maar bij flyball schitterde hij door met ons team derde van Nederland te worden! Hij heeft zelfs meegedaan aan een paar reclamespotjes.

Maar zijn allergrootste heldendaad was wat hij voor mij persoonlijk heeft betekend. Jaap veranderde alles voor mij. Ik ging heerlijk met hem wandelen en trainen zonder moeite! Hij draaide zijn pootje letterlijk nergens voor om. Hij 'werkte" als een onofficiële hulphond voor mij, die mij door het leven droeg. Was een reis te lang of een omgeving te druk? Met Jaap aan mijn zijde durfde ik het aan.

Dankzij hem kon ik mijn opleiding tot hondentrimmer voltooien; hij reisde getrouw mee naar stageadressen door heel Nederland, van IJsselstein tot Anna Paulowna, van Amsterdam tot aan Arnhem en nog veel meer plaatsen. Zelfs als hij in een bench moest wachten vanwege een moeilijke klant in de salon, bleef hij de rust zelve... Als we maar bij elkaar waren en hij was raar genoeg dol op een bench of heerlijke donutmand! Drukke evenementen, blaffende honden of hondenshows die ik voor mijn studie moest bezoeken: Jaap stelde mij op mijn gemak en gaf me mijn vrijheid terug. Hij vond het alleen maar geweldig en leuk!

Samen verlegden we grenzen en overwonnen we angsten — ook die van hemzelf! We gingen op avontuur tijdens een dogtrail: hardlopen, kanovaren en suppen. Zonder blikken of blozen stapte hij zo de kano of de sup op, alsof hij nooit anders had gedaan. En hij ging overal mee naartoe op vakantie. Kamperen in een tent, samen naar België, relaxen op een terras, maar het allermooist vond hij het natuurlijk om vrij te rennen over het strand en door het bos. Daar genoot hij van!

Naast zijn steun voor mij, zette hij zich in voor anderen. Samen deden we jarenlang vrijwilligerswerk voor de Sophia Vereeniging. Met het zogenoemde Snuffelcollege, reisden we door Noord-Holland en zelfs Friesland om schoolkinderen te leren, hoe ze veilig met honden omgaan. Jaap deed dit fantastisch!

Ook thuis was hij een wijze broer; hij leerde mijn herder Aaron hoe je op een sociale, goede manier met andere honden omgaat.

Op 14-jarige leeftijd sloeg het lot wreed toe. Jaap liet nooit merken dat hij pijn had, maar bleek ernstig ziek door een bloedende milt-tumor. Omdat echte liefde ook betekent dat je, je maatje niet mag laat lijden, hebben we de zwaarste beslissing moeten nemen. Op 19 januari j.l. lieten we hem inslapen...

We hebben samen zoveel bereikt en meegemaakt. Ik ben hem tot op de dag van vandaag nog elke seconde dankbaar voor wie hij was en wat hij me heeft gegeven. Zo’n bijzondere hond krijgen we nooit meer terug.

Jaap zit voor altijd in ons hart, in het kettinkje met as om mijn nek en op zijn mooie plekje in de urn. Hij zal nooit, maar dan ook nooit, worden vergeten.